Er zijn talloze manieren waarop de hondsdolheidvaccinatie jouw hond - vaak permanent - kan schaden.
In dit artikel lees je er 65.
Onze verouderde vaccinatiewetten zijn een van de dingen die mij als holistisch dierenarts het meest van streek maken.
Het is volgens de wet verplicht om een hond om de drie jaar tegen hondsdolheid te vaccineren in de gehele Verenigde Staten en ook in het grootste deel van Canada [red.: dit geldt ook voor Europa]. In de meeste Amerikaanse staten moet de eerste rabiësvaccinatie van een hond een eenjarig vaccin zijn, met daarna elke drie jaar een hervaccinatie.
Geen van deze wetten houdt rekening met de werkelijke immuniteitsduur van vaccins tegen hondsdolheid. Studies door Ronald Schultz PhD tonen aan dat vaccins tegen hondsdolheid minimaal 7 jaar beschermen - en waarschijnlijk voor de rest van het leven van het dier.
En ook de duizenden dierenartsen in de Verenigde Staten die nog steeds jaarlijks vaccineren tegen hondsdolheid houden hier geen rekening mee. Ze vaccineren de honden ondanks het feit dat jaarlijkse vaccinatie niet wettelijk verplicht is en ook niet wordt aanbevolen door de richtlijnen van de American Animal Hospital Association (AAHA).
Hondenbezitters accepteren het eenjarige vaccin tegen hondsdolheid vaak omdat het goedkoper is en omdat ze twee belangrijke dingen niet weten:
En dat is de reden waarom ik je hier graag over wil vertellen. Gedurende mijn werkzame jaren als dierenarts, was ik getuige van alle hieronder genoemde reacties op het rabiësvaccin.
De meeste conventionele dierenartsen herkennen niet de schade die de vaccinatie tegen hondsdolheid aanricht, tenzij er direct reacties ontstaan bij de hond op het moment dat hij nog in de dierenartspraktijk is.
Het is echter een feit dat één klein vaccin niet alleen een acute ziekte kan veroorzaken, maar ook een langdurige, gevaarlijke, chronische ziekte die het leven van jouw hond voor altijd kan veranderen.
De kans op bijwerkingen is groter als een hond meerdere vaccins tegelijk krijgt. Daarbij hebben kleine honden meer kans op nadelige gevolgen, omdat ze dezelfde dosis krijgen als grote honden.
Ik heb 65 symptomen opgenoemd die gerelateerd kunnen worden aan het rabiësvaccin dat jouw hond kan schaden. Het is geen uitputtende lijst ... maar ik heb geprobeerd om je een beeld te schetsen van de risico's die je neemt als je jouw hond vaccineert tegen hondsdolheid.
De meeste conventionele dierenartsen zullen je vertellen dat het rabiësvaccin zeer veilig is en waarschijnlijk geen bijwerkingen zal veroorzaken. Holistische dierenartsen, waaronder ikzelf, zullen je echter een heel ander verhaal vertellen. We leerden de verschrikkelijke schade, die zoveel huisdieren treffen na enten tegen hondsdolheid, te herkennen.
Ik heb de veel voorkomende reacties op het rabiësvaccin onderverdeeld in drie verschillende categorieën: acute reacties, chronische klachten en chronische rabiës-specifieke symptomen.
Acute reacties kunnen onmiddellijk na de vaccinatie optreden of binnen een paar dagen. Reguliere dierenartsen herkennen eerder de acute reacties in relatie tot het rabiësvaccin, dan de chronische. Deze acute bijwerkingen kunnen overigens ook optreden bij elke andere vaccinatie.
Veel chronische ziekten bij honden kunnen worden veroorzaakt door het schadelijke effect van de rabiësvaccinatie op zijn immuunsysteem en neurologische systeem. Het rabiësvirus zelf is carcinogeen, oftewel kankerverwekkend. Maar daarbij kunnen ook de giftige ingrediënten in vaccins zoals aluminium en kwik bijdragen aan het ontstaan van kanker en andere chronische ziekten. Veel van de chronische ziekten die ik beschrijf, kunnen veroorzaakt worden door elk willekeurig vaccin, dus niet alleen het rabiësvaccin.

(Deze achtjarige hond werd gezond verklaard vóórdat hij de vaccinatie tegen hondsdolheid kreeg, de hond stierf vervolgens binnen enkele uren na toediening van de vaccinatie).

(Rechter achterpoot met recidiverend kankergezwel op de plek van de rabiësvaccinatie)
26. Fibrocarcinomen op de injectieplaats. Veel mensen kennen dit probleem bij katten (daarom vaccineren dierenartsen katten vaak in de staart, zodat het gemakkelijk kan worden geamputeerd), maar het komt net zo vaak voor bij honden. Fibrocarcinomen kunnen op andere plaatsen dan de injectieplaats voorkomen, omdat het aluminium in het vaccin wordt afgevoerd door macrofagen (cellen van het immuunsysteem die beschadigde cellen en andere lichaamsvreemde stoffen detecteren, opeten en vernietigen).
27. Andere vormen van kanker, zoals spoelcelkanker, mestcelkanker, hemangiosarcoom, osteosarcoom, lymfoom. Zelfs goedaardige tumoren zoals lipomen, wratten en andere gezwellen kunnen groter worden of kwaadaardig worden na vaccinatie tegen hondsdolheid, vooral als uw hond steroïde (ontstekingsremmende) medicijnen gebruikt.
28. Chronische spijsverteringsproblemen zoals inflammatoire darmziekte, colitis of chronische diarree. Ontstekingen -overal in het lichaam, dus ook in het spijsverteringskanaal- kunnen verergeren door het rabiësvaccin.
29. Toevallen, epilepsie en granulomateuze meningo-encefalitis (GME).
30. Voedsel-, milieu- en inhalatieallergieën. Deze chronische problemen komen extreem vaak voor bij honden. Allergieën zijn onjuiste immuunresponsen en vaccinatie kan het immuunsysteem van uw hond beschadigen. Het aluminium in vaccins veroorzaakt ook een verhoogde regulatie van IgE, het allergie-immunoglobuline.
31. Huidproblemen. Er zijn veel verschillende soorten huidproblemen, waaronder dermatitis, gist, alopecia (haaruitval), netelroos, huiduitslag, jeukende polsen en enkels (waar veel honden zelf op kauwen), abcessen, oor- en ooginfecties en anaalklierproblemen. Huidaandoeningen zijn nooit 'alleen huidproblemen', maar zijn een manifestatie van een diepere onderliggende ziekte. Vaccinatie kan allergische reacties veroorzaken, omdat huidcellen (Cellen van Langerhans, die een belangrijke rol spelen bij het immuunsysteem) constant op zoek zijn naar antigeen (waar het rabiësvirus vol van zit). Wanneer Langerhanscellen deze vreemde indringers (zoals bacteriën of virussen) detecteren, stuurt het lichaam ontstekingscellen eropuit om het gevecht met de aanvaller aan te gaan door een allergische reactie te creëren.
32. Spierzwakte of -atrofie, inclusief slopende ziektes zoals degeneratieve myelopathie en Guillain Barré. Het vaccin tegen hondsdolheid veroorzaakt een neuro-inflammatoire reactie, resulterend in degeneratie van de weefsels.
33. Demyelinisatie (komt vaak voor bij Duitse herders) - een auto-immuunziekte
34. Auto-immuunziekten zoals reumatoïde artritis, lupus, auto-immuun thyroiditis.
35. Stofwisselingsziekten zoals diabetes, de ziekte van Cushing, de ziekte van Addison of pancreatitis.

(Hond voorafgaand aan een operatie om overtollig weefsel te verwijderen die op de prikplek van de rabiësvaccinatie is ontstaan. Een groot deel van de vacht moest daarvoor worden afgeschoren)
Vaak kan de hondsdolheidvaccinatie ervoor zorgen dat het lichaam de ziekte nabootst die het juist moet voorkomen. Homeopaten noemen dit rabiës-miasma. Rabiës-miasma is een diepgewortelde ziekte die vaak wordt veroorzaakt door vaccinaties tegen hondsdolheid, maar het kan ook van generatie op generatie worden doorgegeven en zelfs bij niet-gevaccineerde honden ziekten veroorzaken.
Symptomen van rabiës-miasma komen zeer vaak voor bij honden. Maar de meeste dierenartsen en hondenbezitters herkennen het verband tussen hondsdolheid vaccinatie en sommige van deze symptomen niet. Je zal het misschien schattig of grappig vinden als jouw hond op vliegen jaagt of op het water uit de tuinslang. Maar grappig is het niet echt ... het is namelijk een veel voorkomend symptoom van vaccinatieschade door het hondsdolheid vaccin. Veel van deze problemen zijn gedragsmatig omdat het rabiësvirus naar de amygdala van de hersenen reist, net als het virus in de vaccins, en veroorzaakt daardoor neurologische schade.
36. Overgevoeligheid van alle zintuigen - gevoeligheid voor geluid, beweging, aanraking
37. Woede, agitatie, geweld, wreedheid, plotselinge aanvallen, niet-uitgelokte aanvallen, willen doden... gedrag dat je zou verwachten te zien bij een hond die besmet is met hondsdolheid
38. Irrationele angsten, verlegenheid, verlatingsangst, verdacht gedrag
39. Ongepaste reacties op water - ofwel extreme angst, of groot verlangen. Dit staat bekend als hydrofobie, wat een andere term is voor hondsdolheid
40. Obsessief/compulsief gedrag - staartjagen, vliegen najagen, ballen achtervolgen, licht najagen dat door een raam of spiegel wordt weerkaatst
41. Overmatig focaal likken of likken van geslachtsdelen
42. Overmatige seksuele drang. Sommige mensen interpreteren chronisch wippen als dominant gedrag, maar het is waarschijnlijker dat het een reactie is op de rabiësvaccinatie
43. Constante of ongegronde erecties, zelfs bij gecastreerde reuen
44. Frequent of krampachtig niezen, spasmen in de kaken, verstikking, kokhalzen of hoesten bij het inslikken van vloeistoffen, reverse sneezing (omgekeerd niezen) en larynx krampen
45. Onvrijwillig plassen
46. Gevoel van vlooienbeten, hevige jeuk zonder duidelijke oorzaak
47. Convulsies (stuiptrekkingen), vooral door het zien van stromend water of glimmende voorwerpen
48. Doelloos ronddwalen en vocalisatie (blaffen)
49. Rusteloosheid, onbehagen, bezorgdheid en het ontwikkelen van agressief gedrag, vooral ten opzichte van vreemden
50. Jouw normaal gesproken aanhankelijke hond kan zich gaan verstoppen en kan gezelschap proberen te mijden
51. Jouw normaal gesproken onafhankelijke hond kan ongewoon attent en aanhankelijk worden
52. Verlangen om te zwerven en lange afstanden van huis te reizen
53. Weerstand tegen in bedwang worden gehouden, venijnig kauwen op riemen, metalen kettingen of iets anders dat hem opsluit (zelfs door glazen ramen te breken of de tralies van een bench of kennel te buigen)
54. Zichzelf ernstige bijtwonden toebrengen
55. Vreemd gehuil en hees gehuil (door gedeeltelijke verlamming van de stembanden)
56. Geen interesse in eten of juist vraatzuchtig
57. Niet kunnen slikken vanwege verlamming van slikspieren
58. Starende ogen met verwijde pupillen
59. Niet in staat zijn om de ogen te sluiten; hoornvlies wordt droog en dof
60. Hangende onderkaak
61. Pica – het eten van ongepaste voorwerpen zoals hout, stenen of zijn eigen uitwerpselen
62. Slopen van dekens, handdoeken, kleding
63. Krampachtige aanvallen, gebonden aan maanpatronen
64. Slechte coördinatie van de spieren
65. Ontsteking van de hartspier: verstoorde hartfunctie, onregelmatig ritme, een te langzame of te snelle hartslag, hartfalen
Nogmaals, deze lijst is niet volledig. Maar je kunt uit mijn ervaringen en waarnemingen zien dat het hondsdolheidvaccin niet veilig is voor jouw hond en dat je het aantal injecties dat jouw hond krijgt van deze vaccinatie tot een minimum moet beperken.
(Malamute met spoelcelsarcomen door rabiësvaccinatie)
Toen ik dierenarts werd, legde ik een dierenartseneed af om "mijn wetenschappelijke kennis en vaardigheden te gebruiken ten behoeve van de samenleving door de gezondheid van dieren te beschermen, dierenleed te verlichten [...] en de medische kennis te vergroten."
Ik vind de verouderde wetten over hondsdolheid een schending van de eed die ik heb afgelegd en niet in overeenstemming met de bescherming van de diergezondheid of de bevordering van de volksgezondheid. Persoonlijk zie ik deze verouderde, onwetenschappelijke wetten tegen hondsdolheid als een duidelijk verzet tegen wetenschappelijke kennis en vaardigheden. Ze brengen de samenleving in gevaar doordat ze het immuunsysteem verstoren van de dieren waarmee we ons leven delen.
Auteur: Patricia Jordan, DVM – Dogs Naturally Magazine
Fotocredits: Patricia Jordan DVM
Vertaald door Petra Driesen
Holistisch gedragstherapeut, natuurgeneeskundig, orthomoleculair en kPNI therapeut
Laatste update op 16 april, 2020